Jæja, þá er maður orðin fjárbóndi aftur.
En síðastliðin laugardag var langt í langferð að sækja nokkrar kindur. Við feðgar lögðum af stað um 9 leytið að laugardagsmorgni af stað frá Selfossi. Ferðinni var heitið austur í Öræfi. Með í för var öll Syðri-Vallarfjölskyldan eins og hún lagði á einum bíl og á öðrum voru Stefán og hans kærasta. Alls voru þetta sem sagt 3 bílar.
Austur í Öræfi vorum við komin rétt um klukkan 13:00. Þá var farið í það að finna rétt fjárhús. Þeir bæir sem fé var keypt á voru allir í Hofshverfinu. Þetta var hjá Gunnari Sigurjónssyni á Litla-Hofi, Erni Bergssyni á Hofi og Sigurjóni í Hofskoti. Það var byrjað hjá Gunnari og voru þar valdar nokkrar gimbrar til frekari skoðunar og 3 hvítir hrútar. 1 mórrauður hrútur var valinn strax.
Næst var haldið til Arnar. Þar var lítið eftir og var úr 7 gimbrum að velja og valdi Þorsteinn sér 5 af þeim. Ágætar allavega 2 sem ég skoðaði vel, hinar skoðaði ég ekki sérstaklega, en að ég tel þokkalegar kindur.
Þá var haldið á seinasta staðinn. Þar var töluvert úrval en sennilega síðsta féð á svæðinu. Þarna voru teknar 10 gimbrar.
Þar sem lítið var eftir af mislitu á hinum bæjunum ákvað ég að grípa eina svarta þarna.




Stuttu seinna fannst reyndar mórauð kind sem var fjandi vel gerð en þar sem ég náði henni ekki þá bauð Steini honum Bjössa bróður mínum að eiga hana hjá sér uppí sumarkaupið síðan í sumar. Ég hefði viljað eiga hana frekar en ég hef reyndar alltaf verið hrifnari af svörtum lit en mórauðum, það er sennilega ástæðan fyrir því að ég fann hana ekki strax heldur rauk beint í það svarta sem var til þarna.
Hún fékk að sjálfsögðu bara nafnið Surtla og var það eiginlega Trausti sem nefndi hana. En hann var að þvælast þarna með Kristínu og tengdaforeldrum sínum einnig í fjárkaupaleiðangri.

Þessi svarta þarna er Surtla mín

Þetta er síðan sú mórauða sem Bjössi fékk að eiga.
Síðan var það fyndasta sem gerðist en pabbi var búinn að eiga botnótta kind í beinan ærlegg frá 1957 þegar við þurftum að drepa niður um árið. Hann sagðist síðan ekki ætla að eiga kind núna nema að hann finndi kannski eina botnótta þarna. Og viti menn hann fann hana, síðasta botnótta kindin á svæðinu. Þvílíkt lán sem kom yfir karlinn þarna.

Þetta er botna hans pabba.
Það að mæta svona seint á svæðið er verra en flestir sem voru að velja sér líflömb þarna, gerðu það fyrir hádegi. Það kostaði því að sennilega var það besta sem til var farið á aðra bæi og eins var lítið úrval af mislitu fé. En allt sleppur þetta fyrir horn hjá okkur og ég held að flestar gimbrarnar sem valdar voru séu ágætar. Nema þá kannski helst þessar mislitu sem við náðum en þær eru mjög misjafnar.
Það var ekki laust við að maður öfundaði Hrunamennina sem voru að velja sér á Hofskoti en í þeim hópi sem þeir höfðu tekið voru flekkóttar gimbrar, eitthvað sem manni hefði langað í. En kannski nær maður í svoleiðis næsta haust, sennilega munum við panta ákveðna lit fyrirfram á þeim bæjum sem verður farið á þá.
Þegar búið var að velja samtals 15 gimbrar á bæjunum Hofskoti og Hofi var haldið aftur í fjárhúsin á Litla-Hofi til að velja restina þar. Alls höfðum við tekið 13 gimbrar þar og voru þær teknar og engu bætt við. En þá átti eftir að velja hvíta hrútinn en 3 hrútar höfðu verið teknir frá til frekari skoðunar. Stefán var þá mættur og búinn að velja sínn hóp og ákvað hann að taka einn af þessum 3 hrútum en vildi leyfa Steina að velja fyrstum.
Hrútarnir voru skoðaðir í krók og kring. Og að lokum komst niðurstaða í málið og einum hrútnum var sleppt aftur í féð á bænum. Stefán ákvað að taka hrút sem gæfi mislitt, þrátt fyrir að vera hvítur. En Steini valdi sennilega besta hrútinn af þessum 3, hvað varðar sköpulag. Mig minnir að hann hafi fengið eitthvað um 83,5 stig við skoðun.

Þetta er hvíti hrúturinn sem varð fyrir valinu. Hann fékk nafnið Kári eftir Kára Sölmundarsyni í Njálssögu. Mórrauði hrúturinn fékk einnig nafn úr Njálu en það er Flosi eftir Flosa á Svínafelli. Báðir tengjast þeir einmitt Öræfunum í Njálu.

Einn mynd síðan sem tekin er yfir allan hópinn.
Að lokum þreifingum og þukli var féð rekið á bíl og keyrt heim í Flóann. Sá sem fékk þann heiður var Dóri sláturflutningabílstjóri hjá SS. Ferðin var samnýtt með Hrunamönnum. Alls voru þetta 40 lömb sem flutt voru samtals að Syðra-Velli og Gerðum þennan daginn, 10 að Gerðum og restin að Velli.
Ég á núna eftir að velja mér úr þeim hvítu gimbrum sem eru á Velli eina mér til eignar. Það geri ég sennilega um helgina. Þá mun ég taka myndir af henni og setja hérna inn.
(Bætt við þann 16 október)Þá er ég búinn að fara að Velli og velja mér hvítu gimbrina sem ég átti eftir að velja. Það tók mig góðan tíma en hafist fyrir rest. En ég valdi gimbur númer 254 sem er frá Litla-Hofi að ég held. Þessa gimbur var ég búinn að horfa á síðan fyrir austan og þrátt fyrir að hafa skoðað allar gimbranar í hópnum, þá endaði ég á þessari. Það er að minnsta kosti ein gimbur í hópnum sem er með betri læri, en mér fannst þessi falleg. Hún er með ágæt læri, þétt átak á baki eða í alla staði myndarleg kind.

Ég fór síðan í það að velja á hana nafn. Ég hugsaði mikið og komst að einni niðurstöðu, Jökla skyldi hún heita. (Það er að segja hún er undan Vatnajökli og er hvít)

Síðan er hérna að lokum ein mynd af þá báðum kindunum mínum, þeim Surtlu og Jöklu. Ég þokkalega sáttur núna.
Ég vil benda áhugasömum á að inni á myndasíðunni minni
www.123.is/ballroq eru fleiri myndir en eru hér með.